Daena Alanaj
Vdes me shprese
Vdes me shprese
se ne boten ku do shkoj
do gjej nje vend ku shpirtin tim te prej.
Vdes me shprese
se do shkoj ne nje bote jo te zeze.
Vdes pa pyetur pse
se e di qe kjo bote s’me perket
se e di qe nje bote tjeter me pret
vdes e etur per nje jete te qete.
Vdes dhe qesh.
Qesh se tashme jam e cliruar
nga kjo jete pa vlere.
Dhe ju qe
jeten time bete pre
qani se e dini pse.
Ju qani dhe une qesh
qesh se po shkoj
ne perjetesine e jetes te pajete.
(Chicago, 2003)