DISA VARGJE TRAGJIKE
PO KTHEHEN SHPIRTRAT
Po kthehen shpirtrat,
të shlodhen me kujtimet
duke mbajtur lotët mes duarve
e sy mbërthyer prej nga erdhën.
Po rikthehen shpirtrat
drejt strehëzës, buzëqeshur,
të dritësuar
nga kënga e pavdekësisë,
që ngjan me të kaluarën.
Do rikthehen shpirtrat...
anës detit, sërish,
fare thjesht
për të mbushur me pakë dritë
dhe me ca përvojë varfërinë.
VALLËZIM TRAGJIK
Vallëzoj me zëra zogjsh,
të lodhur, të etur, të përgjakur
për pamje të bukura
mes duarve që po më fishken.
Vallëzoj,
me zogj rritur nëpër gjethe
e trupi im plotë plasaritje
ndjen përkëdheli në vallëzim
nga sytë tragjikë të moshatareve,
gjysmë të thara.
E gjysma tjetër (e dhimbshmja)
mbetur në trupin tim,
ashtu si e ëndërroja vallëzimin...
FJALË TË TJERA TË PAZBULUARA
Mbollëm fjalë nëpër rrugët e viteve,
të moçme, të thinjura
dhe ca të reja
thurur si gërshet mendimesh.
Ato,
rinë aty ku jemi
si përralla, si ujë i kripur nga lotët
e legjendave.
E fjalë të tjera të pazbuluara
fshihen larg,
në diell, në hënë, nën det
e shpirtin ta drithërojnë
kur i imagjinojmë format e tyre,
shpërndarë nëpër planete,
ku korret ajri i lirë...
Athinë-Gusht 2011