Miresevini ne ALBPOEM.COM

Home
About Us
Contact Us
Eva Saliu
Arjan Larashi
Arqile Gjata
Agim Bacelli
Agron Elezi
Albana Lifschin
Aleko Ballauri
Ali Bregu
Alma Papamihali
Antela Vouli (Spaho)
Arjan Kallco
Bardhyl Mezini
Bedri Hoxha
Bledi LLangozi
Bujar Muçaj
Bujar Plloshtani
Daena Alanaj
Diana Seitaj
Dhimiter Pojanaku
Dhimitraq Papando
Dorian Duka
Dorjana Bezat
Elda Kokoneshi
Elion Hyseni
Enkelejda Kondi Masseboeu
Edmond Shallvari
Eduart Sulollari
Fahredin Shehu
Fation Pajo
Fatmir Ceci
Fatmir Terziu
Faton Ratkoceri‏
Fejzulla Duraku
Filip Emanuel
Genc Kastrati
Genti Furxhiu
Gerti Pashaj
Gezim Ashimi
Gjergji Mihallari
Gjeto Turmulaj
Gjikë Kurtiqi
Gjon Neçaj
Grigor Jovani
Hysen Cifligu
Hysen Kobellari
Ilir Borova
Iliriana Sulkuqi
Iljaz Arif Bobaj
Irena Vreto
Ivana Dervishi
Janaq Pani
Jeton Kelmendi
Jonida Neli
Jori Kosti
Julia Gjika
Keze (Kozeta) Zylo
Klarita Selmani
Klito Fundo
Kostaq Duka
Kostika Zdruli
Kozeta Zavalani
Kristaq Turtulli
Kujtim Mateli
Leke Gjoka
Leon.Z.Lekaj
Lida Lazaj
Ligor Shyti
Luan Xhuli
Lulzim Logu
Mariklena Nico
Marjeta Çulla
Marjeta Ismailati
Merita Bajraktari Mccormack
Minella Borova
Ndue Hila
Ndue Ukaj
Pellumb Cuni
Perparim Hysi
Petraq Kote
Petraq Pali
Pilo Zyba
Qazim Muska
Raimonda Moisiu
Rakela Yzeiri (Zoga)
Rexhep Polisi
Roland Beqiraj
Rozi Theohari
Skender Rusi
Thani Naqo
Theodhoraq Ciko
Vaid Hyzoti
Vangjush Thoma Ziko
Vladimir Toroveci
Vullnet Mato
Ylber Merdani
Ylli Hoxhaj
Ziko Kapurani
Perkthime
Fahredin Shehu
 

 

Eliksir

 

Është vetëm një bulë e eliksirit në fund të kupës tek fle si qingji

Ata tani e quajnë Zëmra, unë e quaj shpirt i kontaminuar, e ti mund ta quash kokërrza të rubinta të shegës

Por ne më të thjeshtit të quajturit entitete humane mund vetëm të duam dhe kaq na mjafton

Të vuajmë për njëmijë vjet dhe një ditë më shumë

 

Ai i cili është gafil është injoranti më i lumtur botëror por unë jam njëri i cili erupton kunitesencën duke mos ditur për kë

Duke mos ditur për ç’arsye qëllimi kurrë nuk e shfaq glamurin e vet praprakisht

Për vërenë, për dashurinë ose madje vetëm për hirë të manifestimit të tij më të pastër

 

Në kohët kur fjalët renditeshin në pejë bujshëm të përdredhur në kalemin prej kafkash njerëzore

Xherdani i vargut e zbeh shkëlqimin e vet, s’ka të vërtetë që gurgullon nga gurra e saj që ta shuaj etjen e shpirtërave tanë të etshëm

Ne shpirtërat e uritur për një kafshatë hyjnore ravgojmë këtu si shpirtërat e viktimave të vetëvrasjes

Stomakët bosh të gjenive vetëm për një mbërthim të së vërtetës të cilën kurrë nuk e dëgjuan madje as si tingull insekti

Asnjëherë si tingull të rënies së shpirtit të ngrirë në nefrit të cilin më vonë ti mund ta shohësh si Galatean e esencës hyjnore maternale

Kornukopia e bekimeve latente pret

Mungesa e Dashurisë me krenari shpërthen tregon gjenitaliet e veta pa një pikë turpi

Unë vërtitem si bletë duke kërkuar nektarin e urtisë ta ushqej Amëzën time

Dhe dhuroj asaj jetë amshimi me xhel mbretëror tek kullon me elegancë nga fundi deri në kërthizë.

 

Teofanitë

Pështyma e granuluar tek më mbeti në fyt

Ditë e gjatë mes dimrit dhe pranverës

Gjendjen tek ma njohin miqtë vetëm ca

Dashurinë çdo krijesë tek e ndjen

Kopilat që më spërkasin me urrejtje

Dhe ata të cilët e ndrrojnë emrin dhe fenë

Kjo shumësi e dukshme ngulfatëse krijesash e manifestimesh bizare

Nervatura ime shpirtërore u forcua

Shpirtocitet hedhin vallen e kombit të lashtë e të heshtur Dashuri

Ata që bëjnë sekse në ajër si mizat pjellin foshnje urrejtjesh

A vriten foshnjet është pyetja jonë

Ne shumësi e padukshme krijesash dhe manifestimesh hyjnore

Ne teofanitë e përherëshme vezullojmë në zemrat e çiltëra

Si dielli në bulat e vesës së mëngjeseve plot erandje vetyveri ambergrisi limoneni dhe kundermime të lehta civeti moschusi e djersash njerëzish të lodhur nga puna

Ne flasim ne këndojmë ne pikturojmë

Me akt pa qitur asnjë rrokje nga gojat tona hyjnore

Ne spërkasim pluhur të praruar

Shikojmë në sy drejt në sy bojë unaze Saturni dhe puplash nga bishti i palloit

Ne ndërtojmë tempullin kubik dhe lozim shahun në kub

Ne duam truallin ku parakaluan shputat e mysafirëve të Musës dhe Lutit më parë

Ne këndojmë me Serafimët e sferave të larta në sikronicitet këndojmë

Këtu sjelim harenë në zemrat e atyre të cilët paraklojnë në procesione nëpër Makadamin e smagradtë

Aty ku rrallë shkohet

Ne dijmë përmendësh Xhefrin dhe dhjetë Sefirote dhe lexojmë librin e Arkangjelit Raziel

Adam Kadmonin e shoqëruam në vetminë e tij para se të ndahej e të trupëzohej në dheun të cili njerëzit do ta përgjakin nëpër shekuj

Ne i tham Xhonit në lumin Jordan të shkoj e ta babtizoj Jezusin të jetë udhëzues

Për ata të cilët pak dinë

Ne i thamë Varakës ta përgatis Muhamedin që të jetë udhëzues i atyre të cilët kërkojnë të vërtetën

Ne i thamë Bahaullahut t’u rrefej njerëzve të kujdesen për gruan dhe nënë Tokë

Përndryshe në 1000 vite të ardhëshme ushqimi i vetëm i tyre do të jenë vetëm farët dhe uji

Ne i thamë Gibranit ta filloj Teurgjinë për 1000 vite të ardhëshme tëë jetë prehje e vetme artistike për njerëzit kreativ

Ne i thamë Fahredinit të shkruaj sa më shumë e të hesht si guri i kanjoneve

Derisa ta gjej pikën kumbuese

Ne... 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

U lind në Rahovec në jugperëndim të Kosovë më 1972. Studimet universitare i kryen në Universitetin e Prishtinës, Studime Orientale dhe vijon shkallën e tretë në Letërsi të Përgjithshme.

 

Aktivisht merret me kaligrafi duke zbuluar teknika dhe mediume te reja për këtë lloj specifik të artit vizual.

 

Shkruan vështrime estetike për artin pamor

 

Është ekspert i letërsisë transcendentale dhe hulumtues i trashëgimisë shpirtërore botërore. Ka botuar krijimtari poetike dhe ese ne gazeta te perditeshme dhe revista periodike ne Kosove e Shqiperi, Tuzla, Sarajeve, Bosnie dhe Hercegovine,ne Vojvodine, Hollande, Turqi, New York, SHBA. ka marre pjese ne ekspozita nderkombetare te kaligrafive dhe  ne veprimtari letrare ne vende te ndryshme.

 


 

Palloi

 

Ma kanë djegur këngën tënde

Që e shkrova pakëz para se

Ta vrasin qenien e këtij populli

Por do ta shkruaj sërish më

Ndryshe më me bojë më me

Tingull më me dashuri

Palloi im mbretëror

 

Hojet

 

Kemi bërë hojet nga dylli frymor

Po mbledhim polenët dhe nektaret

T’i mbushim kupëzat këndore

Me balsam shëruam plagë radioaktive

Me aloje qetësonim shpirtin e tevona të kallet si me absinth

Gurëve u dhuruam emra dhe pozita në trup në përfundime nervore të tubëzuara si konstelata qiellore shkencëtarët i emërtuan ganglie

Diçka në shpirt më therr rrufeshëm

Plaku im shtrydh kokrrat e rrushit me polifenole

Nusja ime puth engjëjt me vula mes dy krihëve

çupëza ime më ngjan mua më shumë se sa unë vetën kur e shikoj në pasqyrë kosmike

Biri im harroi buzëqeshjen me tullumbace qyrrash në një zgavër dhe në tjetrën tuba neoni

Nëna ime gatuan ushqime dhe mbush kupa me verë kosmike për të gjithë vetat tona në banket t’i ftoj të eglendisen të gjithë

Vëllau im prêt miq vërtitës, ravgues

Motra thurr sexhaden që rrëfen misteret duke u lutur në të

Ne vetat e ndryshme sëbashku hartojmë planin e hamronisë botërore

Në kenobiumin tonë përsiasim si t’i pushtojmë teritoret e pëlleshme

Ku dashuria farë mund të hedh

Injoranti im jeton pa barrën e dijes dhe shabakohet për ne jeton qetë dhe na përqesh

Tregtari im u hutua me çmendinë tonë

Gjeniu im ngulfatet nga fjalët të cilët askush nuk ua vë veshin

Artisti im ngrin frymën prodhon stalaktite fjalësh

Xhini im më mëson ta zë mushkojën e moçalit dhe me pejë të kuq mëndafshi ta lidh për kofshën e këmbës së majtë

Demoni im është Eudemon dhe më udhëzon që së pari të puth pas ofendimit e pastaj mund të pshtyej nëse jam lënduar

Engjëlli im orvatet të më argëtoj me melodi të shumëta MP3 të ruajtura në silikon

Hutia ime flet amnorçe dhe pyet

Kush të lexon ty o jetim i etshëm

Në vend timin i përgjigjet Feja

Bukuroshja elegante tek i rri ballë moshës e I thotë

Bota do të jetoj edhe pas 2010 edhe pas 3012

Hoja ruan mjaltën me mijëra vjet

Kjo nuk është poezi

Fjalët mos të të hutojnë

Derisa çpiket mënyra e re e komunikimit

Kjo do ta kryej punën e vet

Kjo është Teurgji nga farmakopeja e serafimëve

Eliksir për jetëgjatësi