Me djajte piva sot!
Djalli u ngjall brenda meje
U ngjall në forma të makabshme!
I përzura engjëjt, mirësinë e logjikën.
Me paratë e ëndrrës qerasja grupe djajsh.
I harrova ndjenjat, e harrova jetën...
Me djajtë pija, cmendesha me djaj!
Labirinteve të zjarrta të ferrit humba...
Brenda zemres më thërrisnin engjëj
Më luteshin të kthehesha.
E humbur dhe pa shpresë, pa kreneri e mirësi
Bëj engjëjt t`i dëboj!
Shuhet zjarri i ferrit,
Ndalon përcëllimi i shpirtit tim.
Errësirës i strukem në gji
Nga drita e zbehtë e një ëngjëlli që largohet,
E lemeritur, katastrofën e krijuar shoh
ME DJATE PIVA SOT, ME DJAJTE!
THELLE NEN LEKURE FATUREN GJEJ...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Melodi pianoje
Duart e tua mbi piano do të ulen lehtas
Si të jesh duke përkëdhelur një të porsalindur…
Trupi yt do të lëkundet për të ndjerë ritmin
E tingujt e pianos ajrin do të sundojnë.
Zemra ime do fillojë vallëzimin,
Mbi det do të eci, rrugë të gjata ëndrrash duke ndërmarrë,
Tingujt do të na afrojnë e larg prej këtu do të na nisin...
Nata,
Shshshttttttt……….
Do të përgjojë tingujt, që ti për mua po krijon...
Mbyllur sytë!
Mbyllur botë!
Mbyllur jetë!
Shshshttttttt…
Vetëm duart e tua që mbi piano ulen lehtë,
Tingujt që na marrin në fluturim…
Pastaj kur melodia të përfundojë,
Do të marre fund ky ëndërrim...
Trupi yt do të reshti së lëkunduri dhe
Sytë e tu do të ndjekin ritmin dehës të buzëve të mia,
Në errësirë do të kërkohemi
Dhe po në errësirë do të gjehemi...
Ne të dy...
Në derën e madhe të botës është shënuar “CLOSE”
Shshshshttttttt…
Prekjet tona ngjethje do të na shkaktojnë...
Buzët e tua të mijave do t`i këndojnë melodinë,
Që do të zgjasi sa
“Nje puthje...”
Kur jeta ngjyrat humb
Kur jeta ngjyrat humb,
e dëshira për të jetuar nuk duket askund.
Kur syti dritën braktis
e ërresirës së shpirtit turret, e puth
Kur hëna qiellit tretet, hesht, përgjon,
e syri i mbyllur ardhjen e ditës harron
Kur jeta e pakuptimtë gati në robëri
Të varet në zemër e gjakun të pi
Kur gjymtyrët montonisë i shërbejnë
e ëndrrat me kujtimet prekje të ethshme shkëmbejnë
Kur jeta ngjyrat humb
e dëshira për të jetuar nuk duket askund
Unë vdekjes jo nuk do t'i përgjërohem
Do të ngre veten për krahësh
E sërish jetës do t'i bashkohem
Endrrat vetes sërish do ia krijoj
e dashurinë do ta ndjek, do ta dashuroj.
Erresirën do ta ndricoj me flakë të rindezura
jetës një kuptim, një dritë, një ëndërr do t'i dhuroj!
Duke të pritur
Kaluan miljona shekuj
Dhe duart e mia ledhatuan miliarda letra
Shtrënguan mijra pendë
Dogja qindra qirinj
Për të vrarë pritjen...
Pritjen.
Atë pritje që më vrau...
Asnjë pikturë s`e zuri vendin e fotografisë sënde të thyer
Asnje tingull s`e zëvendësoi zërin tënd të qetë...
Asnje botë s`është për mua tashmë...
Më duket se pritja ma helmoi zemrën
Poezia rënkon përballe portës
E hap dhe....
Më braktis...
Letrat më mbaruan,
Pendet mu thyen,
Qirinjte klithin të shkrirë...!!!