Grigor Jovani
31 dhjetor
Mbase mot,
si sot,
do më kesh harruar...
Por një vit
jam zot,
s’më zbon dot!
Mbushma gotën plot!
Gëzuar!
Yjet
Ti, ushtar, me mustaqet akoma pa dirsur,
që shikon i përgjumur buzët e mia të çara,
të etura për ujë dhe për një të puthur,
që zhvesh me sy bluzën time të shqyer,
ku shpërrthejnë gjinjtë e mi të përgjakur,
që më ngre me sy, mbi gjunjtë e mi të gërvishtur,
fustanin e grisur, që veshja për ditëlindje,
gjithshka mund të ishte krejt tjetër,
nëse ylli yt do t’i bashkohej t’imit...
... ti, ushtar, bashkëmoshatari im mustaqepadirsur,
i togës armike të pushkatimit.
Vitrina
Kur nuk kuptoj se ç’fsheh një shpirt njeriu,
ndjej trishtim.
Një vitrinë shumëngjyrëshe mund të fshehë
errësirën,
si fytyra e shkuijdesur e një vajze
llahtarën
për një ledhatim.
Rryma
Pashë sot një ëndërr të çuditshme:
ngjisja lundrën mes një lumi të madh,
në të kundërt të rrymës.
Lumi sillte poshtë varka plot
vizitorësh të qeshur, zhurmëshumë,
që zhdukeshin mes brymës.
Ndërsa unë çaja rrymën, kapriçoz,
ngjisja jetën time nga fundi në fillim,
në të kundërt të turmës.
Molla
Imzot,
unë dhe e dashura ime, Poezia,
mëkatuam.
U kthyem prapë tek njeri-tjetri,
ndonëse u martuam.
Më dëgjo, të lutem, gjer në fund,
lëre kollën.
Mëkatuam, dakort, por edhe ti...
... shpike mollën