Lindur ne qytetin e Maliqit me Janar 1965. Ka shkruar qe heret ne gjimnaz duke botuar ne shtypin lokal dhe qendror.Ka marre disa cmime ne konkurset letrare organizuar nga pallati i kultures Ali Kelmendi ne Korce dhe nga shoqata e letrareve. Letersia dhe vecanerisht poezia jane dashuria e tij me e madhe.
Prej vitit 2001 banon ne Tirane.
KUR TI JE LARG
Kur ta ndjej largimin tend
Do flas me ze te larte
Dhe era do ti marre fjalet e mia
E do ti sjelle tek ty.
S’do te me duhet telefoni
Ti do te hapesh dritaren e do te degjosh:
Une do te them fjale malli
E ti s’do te cuditesh.
Do te them fjale dashurie
Dhe ti s’do te merzitesh.
Pastaj
Ca puthje
Do ti nis ne eter
Dhe ti do ti pranosh pa drojtje
Si mesazhe celulari qe shkembenim perhere
Dhe se fundi
Kur, si vdekja
Largimin tend do ta ndjej
Sinjalin tone do ta nis si sirene
Qe ty
Si Odiseu
Tek une te te ktheje.
MALL PER TY
Si re e kalter
Malli me pushtoi gjoksin
E dot s,mund te rri.
Ne rruge do dal
Do endem si bohem
Te lokali ‘yne’
Kafene do ta pi pa ty
Pa gjysmen time
Si pa njerin sy.
Pastaj
Buze detit do eci
Nen qiellin gri
Ndoshta e tret si eter
Rene e kalter
Ndoshta era e vjeshtes
E shperndan si mjegull
A ndoshta zogjte shtegetare
E marrin per pulebardhe
Rene e mallit
Dhe e cojne larg.
E une
Si mjelme e plagosur
Te clodhem ne dallge.
Por
Nese perseri
Gjoksin do ta kem plot
Do marr autobusin
E do te vij tek ty.
Ti mos u shqeteso
Pse rregulli kete here u prish
S,ka ndodhur asgje
Malli, si Sovran, rregullat si njeh
Dhe nuk i zbaton perpikmerisht.
VJESHTE E DASHURISE SE HUMBUR
S;qe e rendomte ajo sivjet
Ndonese cdo gje e tille ish
Me shtegetim zogjsh,me renie gjethesh
Dhe me shira sigurisht.
Por kish dicka qe i dha emer
Nje dashuri, qe u venit
Nje diell qe humbi horizontit
Pa shkuar kurre ne zenit.
As lot,as brenge,as pati dhimbje
Ky sythpacelur ne harrim
Ikem pa lene nje piketakimi
Posi dy shina pambarim.
Harruar qofte pra kohe e shkuar!
Qofte i harruar ky zjarr pa prush
Si flete e zbrazet e nje albumi
Qe mbi nje foto ishte dikush.
P0 IKEN DIMRI
Po iken dimri
Ngadale,
Si zemerimi i nje djaloshi
Qe papritur xhelozia e ngacmoi.
Debora ne fusha po le puthjen e fundit
Te laget e te ftohte
Si vete ndarja
Nje syth i sapocelur diku
Bleron
Si nje cupez
Qe shkon ne takimin e pare
Sfiduse dhe mosperfillese
Ndaj gjithshkaje.
Ne hapesiren e pamate.
Dimri po iken te veroje
Lart,
Ne Malin eThate.
NDARJE
U ndame te heshtur
Si dy dete te qete
Pa dallge
Pa zhurme
Pa patur c’ti themi njeri – tjetrit.
Zbatica na mori me vete
Ty ne njeren ane
Mua ne tjetren.
Heshtja mbeti ne mes
Duke na mbuluar me memecllekun esaj
Si per te na mbrojtur nga stuhite
Si dy anije lundrojme ne det te hapur
Pa ditur nga shkojme
Pa ditur c’port na prêt.