Antela Vouli (Spaho)
TANI TË DASHUROJ NDRYSHE
më mjafton drejtimi i erës
dhe pikat e shiut mbi xham
për të gjetur vendndodhjen
e zemrës tënde
ti je bërë ajër
MIRAZH
vjeshta vallëzon në hapësirë
rrëketë e shiut rendin si të dehura
kur ti nuk je
zemra më rreh si valë uji
qenia jote arratiset
në përtejerrësirë
kur ti ikën
qielli bëhet më i thellë
dhe mjegulla përhapet mbi xham
dhe shoh imazhin tënd
të dridhet në rrugë
dhe rrugën të vrapojë gjithë mall
kur ti ikën
ëndrra s’merr frymë
rruga mbetet shterpë
në pritje të kthimit
DASHURIA IME PREJ LOTI
përjashta më pret një burrë
me të qeshurën diellore në cep të buzës
përpara tij hyjnitë bëhen të vdekshme
dremit hidhërimi në rrugë të kaltërta
përjashta më pret një burrë
përkryerje e ditënetëve të hirta
dashuria ime prej loti
perëndim yjesh
lotët m’u thanë
ka perënduar dielli pas malesh
toka është e ftohtë akull
yjet digjen si sy fëmijësh…
trupat dridhen si në ethe
dhe këmbët po na mpihen
luftojmë t’i mbajmë hapur sytë
për të parë rrugën
nga shpresuam të vije
t’i numëronim bashkë
sytë e djegur të fëmijëve
në qiell
në qiell
EMRI YT
kam veshur emrin tënd këtë mëngjes
në vend të fustanit të tyltë pranveror
dashuria ime shtrihet mijëra kilometra larg
në vijën ndarëse të qielltokës
trëndafil i kuq mbi buzëqeshjen time të mekur,
kush mund t’i mbushë sytë e tu në tejhapësirat e jetës?!...
zëri yt ma shter vuajtjen hyjnore
dora jote më shëron nga çdo lëngim
të mbytem në ty jam me fat
të vdes larg teje jam nën mallkim