Gladiatori
Mbeta që mbeta gladiator..!
Jam vrarë e jam rivrarë
Mijra vjet mbi arenë
Për të kënaqur patricët e kamur
Dhe plebejt
Që ëndërojnë patricë të jenë..!
Gjaku im ka lulëzuar
Rërës vezulluese
Vdekja ime
Turmat ka ekzaltuar
Po shpirtrat e plebejve
Të pandjeshëm mbeten
Në pafajësinë e tyre të mallkuar..!
Asnjëherë nuk vesha
Pelerinë purpuri
As togë të bardhë senatori.
Sepse dinjiteti paguhet,
Vetëm me plagë
Dhe jetë gladiatori...
HALUCINACION
Atje rrinë ata, në hije
Në vend të këpucëve
Kanë thundra dhie
Vijnë nga larg
Kërkojnë shpirtrat e humbur
Dhe që t’i joshin
Shfaqin farsa lirije
Po ku i gjejnë
Nga c’abisë i kërrejnë,
Me kaq art
Beniaminët e tyre…?
T’i shugurojnë pastaj
Nëpër salla e sheshe
Me kurora prej letre
E mantele gjithë yje.
Atje rrinë ata pra, në hije
(gjithë jetën atje kanë qënë)
dhe unë në diell,
lenë mënjanë
shkabat melçine më hanë…
MONOLOGU I PROMETEUT
Ishin njerëzit jo Zotat
Që më çanë kraharorin.
Kimerat e territ
Dhe jo zhgabat fisnike
Ma sqepuan zemrën
E u vodhën tinëzisht,
Duke klithur prej epshit
Si bisha histerike.
Mosmirënjohja e tyre
Dhe frika prej dritës
Mblodhën demonët e shpellave
E mbi gjoks m’i vërvitën.
Tani kam mbetur këtu i vetmuar
Mbi shkëmbin e fatit tim,
Hedh sytë drejt qiellit
E rrënkoj i harruar.
Thëras Perëndinë... !
FRIKA IME
Shpirt farfuritës
Mbi kreshta shtazësh
Emeton dritë vezulluese.
Xhunglës ku mizërojnë
Impulse diabolike
E përgjojnë kurthe.
Unë që trishtas sodit
Luginën e lotëve
Ku hungërojnë bisha
S’të gëzohem dot,
E heshtas,
Të përkëdhel me vështrim
Si me gishta.
Dhe s’di pse kam frikë,
Krijesë e brishtë,
Si endur prej ëndre.
Me qefin lajkash
Mos të mbështjellin
Dhe tufa lulesh të mbulojnë,
Ndonjë mbrëmje..!
Korce,Prill 2001