BRENDA VETES
sytë në parajsën e lotëve
zemrat në atë të dhimbjeve
fjalët i mbajmë për vete
në listën e gjatë të kujtimeve...
VERBËRI
asgjë nuk dëgjohet
askush nuk ndihet
toka e shkretë
të shkretë planetët
yjet
sytë pa lot
as qajnë
as qeshin dot...
TANI TË DASHUROJ NDRYSHE
më mjafton drejtimi i erës
dhe pikat e shiut mbi xham
për të gjetur vendndodhjen
e zemrës tënde
ti je bërë ajër…
KONKURS BUKURIE ME ZOGJTË
brenda syve të mi
nëpër rrugët e mistershme të këtij planeti
zgjohem dëshirëplot
me flatra engjëjsh
të fluturoj griqiellit të kryeqytetit tim
për të konkurruar me zogjtë
është zjarri i dashurisë
që jep sinjale të argjendta
atëherë kur e qeshura jote derdhet
damarëve të ditës
si një trëndafil maji
i shenjtë për takimet dashurore
si një rreze dielli
që ma dërgon nga shpirti i qiellit
përhumbur dritësisë nëpër qiell
hap krahët dhe fluturoj
për të arritur majat e lartësive të tua
për t’u bërë më e bukur se zogjtë
magjistarja ime
çmendurakja dashuri
në përpjekjen e zogjve
për të tejzgjatur pranverën
fluturimi i tyre merr kuptim hyjnor
brenda meje princërohen ndjenjat
FTESË PËR NË VISE TË ËNDËRRTA
eja të shkojmë drejt Ëndërrisë
mos nguro
kjo rrugë do jetë një bukuri në yllësim
lëre të lirë shpirtin si petal trëndafili
të sfidojë botën me kanune
mos e kthe kokën pas
nëpër shkreti
eja t’ia dalim mbanë jetës së krisur
në pyllin e bleruar të ndjenjave,
të ringjallim premtimet tona të hershme
pasionin tonë ta nisim udhnajës
nëpër itineraret e zogjve në qiell
të zhbëjmë të gjitha dhembjet e djeshme
fati ynë
mall i përjetshëm në dëlirësim