Arjan Larashi

Kur dashuroj

Kur dashuroj flatrat e shpirtit tim hapen
E shpirti fluturon drejt qiellit ne amshim
Trupi ngelet poshte ne kohe hapesire
Dashuria buron lume prej gjoksit tim.

Kur dashuroj oh ky lume vullkani i zjarrte
Shperthen e mbyt tokesoren lavdi
Djeg, zhurrit njerezoren si kashte
Purifikon te arten, oferte per perjetesi.

Kur dashuroj frymerisht qendroj lart
Atje ku gjaku e mishi s’kane vend,
ku hyjnorja rri ulur ne fronin e arte
e shenjtet ndricojne me Mbretin ne kuvend.
....Kur dashuroj, jetoj.....

Arome e embel

Arome e embel parfum eremire
Si fllad pranvere lehte me perkedhel
Nektar agulice perzier me jasemin
“Me merr ne dehje” embel I them.

Nuk di ne keni ndjere arome te tille
Qe zjarrin e shpirtit me zjarr e ndez

Arome e embel parfum eremire
Arome e gruas, qe cel cdo mengjes.

Nuk kam frike

Nuk kam frikë se një ditë s’do shoh më sytë e tu
S’do kundroj lotët kristal të dashurisë
S’do dehem me aromën e trupit tënd
S’do shëtis kapur pas dore lëndinave përallore
S’do ndjej dridhjen e sinqertë të buzëve të tu…

Sepse e di se atje ku do të shkoj
Pranë sofrës së Dashurisë do të të pres
E me patjetër do të të takoj.
Veçse jo si burrë e grua, jo si të dashur dehur në risi,
Por si engjëj që adhurojnë së bashku Dashurinë.

PASQYRE E DASHURISE

Si një dallgë e ëmbël
Që ledhatueshëm përkëdhel
Bregun e etshëm papushim
Freskia jote femërore bie mbi mua
Sekondë pas sekonde deri në amshim.

Si gurët e bregut
Dashuria ime për ty latohet
(Purifikohet) për t’u bërë pasqyrë
E vetë Dashurisë.

Ka lindur në qytetin e Korçës në Mars 1965. U diplomua Inxhinier Gjeolog në 1989. Pasionin për të shkruar poezi e prozë e ka pasur qysh kur ishte fëmijë. Ka shkruar vëllimin me tregime “Mbretëria e vampirëve” si dhe novelën “Midis humbjes dhe shpëtimit”. Është duke përfunduar së shkruari një vëllim me poezi të cilin do ta botojë së shpejti dhe është duke shkruar edhe dy libra të tjerë njëri biografik e tjetri teologjik. Perfundoi studimet në Shkolla e Gazetarisë së Londrës për prozë, (The London School of Journalism). Tani banon në qytetin e Bilishtit e duke ndjekur hobin e tij, kontribuon me shkrime në revista “Ujvarë” si dhe gazeta të ndryshme.

.
Kur lind

Kur lind patjetër qan
dhe lotët shumë shpejt
dëshmojnë vdekjen që del
në pah.
Nuk është përmujori i 9-të
i saj,
por male të rëndë vitesh
që nisin qysh me lindjen
e bebes së parë.
Lind për të qarë e jo për të qeshur
Lind për t’i bërë jetës homazh.
... E porsa të qeshësh me vdekjen
ta kryqëzosh e më pas ta qash
do të ndodhë që do t’lindësh rishtaz
e vdekjes do t’i bësh homazh.
Kësaj here do të qeshësh
dhe nuk do të qash.
... Kur lind së dyti patjetër qesh
e qara ngelet rudiment
e qeshura do të qeshë përherë.

Vdes qe te jetoj

Vdiqa për të mos vdekur përsëri
U ngjalla për t’mos qenë në skllavëri.

Jetoja dhe s’dija se isha i vdekur
Vdes çdo ditë, rend për t’u tretur.

Jetoj dhe di përse vdes
Që fryte mbi vdekjen më pas të pres.

Jetoj dhe vdes përsëri
Vdes që të jetoj në përjetësi.

Enderronte e njomta

Nuk deshi të dilte atje ku s’donte
Në rrugën plot epsh lakuriqësi
Veç s’kish ç’i bënte lakut skëterrë
Tutorit të egër dehur në lakmi.

Kujtonte ato kohë kur grunjëzat mblidhte
E ngrinte bucelën plot ujë freski
Kur këngës në fushë shtruar ja merrte
Sa zogjtë dhe përroi e kishin zili.

Endërronte e njomta një jetë më të lirë
Si zonjat veshur, lyer bukuri
Larg urdhërave të prindërve aq zemërmirë
Të kridhej në krahët e të dashurit Dashuri.

Mendoi se e gjeti atë që kërkonte
Kur fjalë të ëmbla shpirtin i trazuan
S’e priste e shkreta këtë gjë të ndodhte
Rrugëve të kuqe të ecte harruar.

Qante e njomta për fatin e zi
Kur shpirtin i brente jeta e përdalë
S’e dinte e priste në do vinte përsëri
Kënga e zogjve e grunjëzat në arë.

Miresevini ne ALBPOEM.COM