ÇAST DËSHPËRIMI
Çdo gjë ma merrni
Vetëm të qarin e klarinës, jo!
Dhe pak
Raki kumbulle të egër
më lini
Të ushqej dhe djeg shpirtin.
Dhe ikni prej meje,
O njerëz të mirë, ikni…
Te dua
Ti,
Që ndez dhe vdes zjarre
Drejton, flijon këngë zogjsh
Buzëqesh, qesh e vesh
Me stoli fytyrën.
Vazhdon dhe sakaton
Në rrjetë, jetë naivësh.
Vuaj e druaj se të dua…
Në flakë më flak
Më mbyt në fyt
Me puthjet e tua.
Syzeza mëkatare,
Të dua!
TRËNDAFILI I EGËR
Dikur,
Mes ferrash
Qeshte trëndafili i egër…
Me zjarr
Goditi rrufeja.
Pas zjarrit,
Anës rrugës,
Hi.
Ah, i shkreti!
…Vijnë gushkuqët e ikin.
MEDITIM
Natë.Vetmi
Vështrimi ngulet drejt yjeve.
Zemra hesht,
Goditur nga pikëllimi i hënës.
Një kitarë nga larg,
Ka nisur kalorësit e dhimbshëm të tingujve
Dhe trupi më dridhet e më dridhet…
Duke ecur në rrugën e largët
Në rrugën e bukur
Në rrugën e dhimbshme
Të mallit
Dy pika lot
Drejt gjoksit tim
Shkasin.
TEPËR VONË…
O lule dielli!
Diell,
Tashmë s’ka..
E hëngri nata...
Megjithëse,
Me dhimbje dridhëse
Të afroj para syve
Detin tim.
Hesht
Në sy më sheh
E më fal
Buzëqeshjen e vrarë…
(Korce, 2007)