Lindur ne qytetin e Korces ne 30 korrik 1957. Pas mbarimit te gjimnazit, perfundoi studimet e larta ne U.T ne Fakultetin Ekonomik. Qysh ne tetevjecare dhe vazhdim, eshte marre me krijimtari letrare,nje pjese e se ciles eshte botuar ne shtypin e kohes.
Mes ngjarjeve tragjike te 1997-es, largohet familjarisht ne Selanik te Greqise, ku ende vazhdon te jetoje. Botoi librin e pare me kujtime e shkrime te ndryshme, "E megjithate jetojme!", ne vitin 2006. Ka botuar shume poezi ne gazetat shqip ne Greqi, si Gazeta e Athines E ALBANIA PRESS, dhe ne forumet shqiptare ne internet. Eshte anetar i Lidhjes se Krijuesve Shqiptare, "Dega e Blerte" ne Selanik. Ne prill 2008 botoi librin e pare me poezi, "Diku, Dike, Dikush" dhe ka per botim librin e dyte po me poezi. Nderkohe eshte ne mes punes krijuese per romanin e tij te pare me ngjarje familjesh korcare ne periudhen kohore 1944 deri ne fillim te viteve '90-te.
Shlyerja e mëkatit
Falmë e dashur, mëkatin e pathënë
E thëna do më bëjë më shumë mëkatar
Për Ty jam, do jem, ai që kam qënë
I gjithmonshmi për Ty, i mëkatit, një çast!
Lermë e dashur, në dënim të vetvetes
Sot jam i kthyer ndaj saj në xhelat
Dje prift u bëra, e lashë të rrëfehej
Dhe kokën e mëkatit ia preva pastaj!
Mbase e dashur, kështu ësht’ më mirë
Rrëfimin e bëra me kohë para vdekjes
Të tjera rrëfenja do them kur të vijë
Aq sa do ta bëj, të vdesë prej qeshjes!
Mëkati?!
Hapa një gropë të thellë, të thellë
Rrethuar nga heshtja e natyrës përreth
Mbulova mëkatin, me këmbë ngjesha dhenë
Dhe vetja në çast, m’u bë më e leht’.
Gropës së zhdukur iu ktheva sërish
Se prapë më e rëndë vetja m’u duk
Një gur shkëmbor për çudi kish’ mbir’
Mali më tej, mos ka qën’ vallë gur?
Vetvetja
As vetë s'kuptoj si ikën vetvetja
Mundohem ta ndal, por tutje vrapon
As vetë s'kuptoj, ku isha, nga erdha
Dhe vdekjen që pret, akoma s'kuptoj!
Ja ku më thërret vetvetja nga larg
Si dashnore syrin ç'ma shkel
Me mua e ka, i pëlqeka me plak
Dhe mua e uruara më pëlqen!
Ah ç'po më bën të vet'harrohem
Mos ndjej mish e kockë në trup
As moshën mos ndjej si madhohet
Mos ndjej as fillim dhe as fund!
Ku vanë?
Ku vanë miqtë realë?
U zhdukën nga syt' këmbët
E di që janë gjallë
Por gjallje s'kan' në zemër!
Ç'u bënë miqtë realë
Ç'Bermudhë i përpiu?
Të mbyllur në guackë
Me mikroshpirt njeriu!
Ç'u bënë miqtë realë
Në ç'botë vallë enden?
Pa formë dhe përmasë
Pa genin e vetvetes!
Oh sa vështirë t'i gjej
Mes botës kaotike
Sa pranë që i ndjej
Sa larg qenkan në ikje!
Alergji
Alergji nuk kam për mjekrën
Se dhe vetë mjekër mbaj
Alergji kam për gënjeshtrën
Kur qulloset brenda saj.
Alergji nuk kam për priftin
Prift dhe unë mund të isha
Alergji kam për mashtrimin
Që shpesh psalltet nëpër kisha.
Alergji nuk kam për luksin
Jetë luksi kam provuar
Alergji kam veç për priftin
Fukara të pasuruar.
Alergji nuk kam për fenë
Siç e predikoi Krishti
Po për ta që vila ngrenë
Mjekëroshë me rasë prifti!