Miresevini ne ALBPOEM.COM

 

Emigrimi

U hap

Kështjella,

u hap.

Kështjellarët nga frika,

e jeta e mëparëshme

vrapuan për të ikur sa më larg…

Shpejt kuptuan

se kishin rënë

brenda kështjellave

të reja më të rrezishme

dhe dëshironin kthimin

te kështjella e tyre me mure të çarë.

Ironi

E thirra veten në gjyq,

Dhe mbas analizës,

duhet ta dënoja shumë.

Kur dënimin e rreptë po jepja serioz,

ajo qeshi me zhurmë e më tha:

-Unë kam para e miq shumë,

Tani edhe me “ vdekje “ më dëno.

Buones Aires 1995

Përjetësi

Akropoli

Pikturuar nga një mjeshtër në filxhan

Në duart e një turisteje shfaqet e zhduket.

E ajo

Duke pirë kafen e ngrohtë,

Me buzët e trasha

E puth fort,

Akropolin e vjetër,

Akropolin e ngrohtë.

Athinë, 1991

Vajzës

Brisa dhe prilli

erdhën në një kohë.

Vajza rrethuar nga njerëzit lindi,

prilli rrethuar nga zogjtë.

Dhe në qënien time një shtesë lulesh pati.

Ndjeva shtesë vargjesh,

shtesë ndjesish,

një gëzim me pushtoi shpirtin.

E quajta Brisa- trëndafilin tim pranveror.

Ty, që do të jesh 20 vjeçe në shekullin e ri

E më shumë se unë do t’i takosh atij.

Tiranë 1980

Ka lindur më 22 shkurt 1947, në qytetin e Korçës. Më 1969 mbaroi studimet e larta në Akademinë e Arteve të Bukura, për aktrim.Për 10 vjet punoi si aktor pranë teatrit “ A.Z. Çajupi” në Korçë. Më pas për 14 vjet, punoi si pedagog në Akademinë e Arteve të bukura në Tiranë. Ka realizuar rreth 50 role në skenën e teatrit, si ne “Njollat e murme”, “Qyteti i akuzuar”, “Mësuesi i letërsisë” si dhe mbi 30 karaktere në kinematografinë shqiptare, si tek filmat e sukseshëm “Rrugë të bardha”, “Në fillim të verës”,  “Udhëtim në pranverë”,

“I paharruari”, “I treti”, etj.

Më 1993 emigron në Buones Aires, Argjentinë, ku vazhdon të jetojë me gjithë familjen e tij.Ai ka interpretuar ne teatrin “San martin”, në Buones Aires, pjesë teatrore të cilat I ka sjellë edhe në disa festival kombëtare e mdërkombëtare të organizuara në Shqipëri (Tiranë, Elbasan, Pogradec), Kosovë, maqedoni etj.

“Ku puthen dy oqeanet” është vëllimi i tij i parë poetik.

Qyteti i lindjes

Në qytetin e lindjes

ka rënë shumë dëborë.

Është kthyer përsëri, atje,

fëmijëria ime.

e luan me topa dëbore

me hundët e kuqe,

me këmbët e qullura e të ngrira,

me zhurmën e fjalëve  e shkelje të syrit,

me skitë e shpejta që zbresin nga kodrat e buta,

me zjarre bubulake,

me gatime tradite me erëza të forta.

Të dashuruarit

shtrëngojnë  duart

e në errësirë puthen

te kinema “ Morava”.

Sa zjarr digjet në dimër, këtu

dhe sa dashuri lindin.

s’ka në botë qytet tjetër si ty,

Korçë

që magjinë e dëborës së bardhë

e kthen në zjarre dashurish.

Gerant

Djali im, quhet Gerant

emrin, nëna ia dha.

Kur lindi ai,

unë e preka pak, në mes të trupit

dhe e urova:

“Të bëhesh burrë i madh

                    E trim në jetë!”

Djali im Gerant

lindi në verë, në qershor

dhe pijen-verë e pëlqen.

Megjithse edhe unë

i lindur në dimër, shkurt

për verën vdes.

Buones Aires, 1994.